شرایط به گونه ای شده است که باید از هیچ کس و دستگاه دولتی و غیر دولتی توقع نداشته باشی و تنها زندگی کنی تا بتوانی راحت باشی ، آن هم اگر بگذارند.
بیست روز پیش از یکی از نمایشگاه های معتبر تجریش یک دستگاه پژو پرشیای صفر کیلومتر خریداری کردم که از همان ابتدای تحویل هنگام روشن کردن صدا می داد که گفتند حتما واشر لوله اگزوزش شل شده که بیاورید محکم کنیم !
بعد از عاشورا و قبل از این که به نمایندگی ایران خودرو مراجعه کنم ، به امید این که ایراد مهم و هزینه بری نیست به مغازه لوله اگزوز سازی محل رجوع کردم که در کمال ناباوری و با اصرار مکانیک و برای اولین بار به چال رفتم و دیدم تمام اگزوز خودرو دست دوم و مستعمل بوده و حتی کاتالیز آن را هم برداشته بودند . با تحیر به نمایندگی رجوع کردم گفتند کاری نمی شود کرد .
مدیر نمایشگاه پس از تماس با نمایندگی مربوطه اظهار داشت باید خریدار به ایران خودرو مراجعه کند و با طرح شکایت بخواهد که بازرسین به موضوع رسیدگی کنند !!
در روز سی ام دی ماه به دفتر پلیس +10در میدان قدس جهت تعویض گواهینامه مراجعه کردم و کارمند مربوطه فرمی را در اختیارم گذاشت که باید جهت معاینه چشم نزد یکی از پزشکان مورد قبول ناجا که نامشان در محل نصب شده بود بروم . پس از ملاحظه اسامی پزشکان نزد یکی از آن ها در تجریش رفتم که در کمال ناباوری دیدم خانم دکتری که برای تأئید سلامت چشم یک راننده که سلامت چندین نفر به سلامت او بستگی دارد متخصص پوست ،مو و زیبایی بود !!! از منشی دکتر پرسیدم چطور می شود که متخصص پوست و مو معاینه چشم می کند ؟
گفت:دستگاه های معاینه چشم در اتاق هست و چون ایشان پزشک ناجا می باشند ، برای این کار انتخاب شده است . و بعد ادامه داد که این مورد که خوب است ، در میان پزشکانی که متقاضیان گواهینامه به آنها مراجعه می شود ارتوپد هم هست!!
همان جا بود که گفتم بی جهت نیست که عموم رانندگان کمر بند ایمنی را فقط دور سینه خود می اندازند و یا هنگام رسیدن به محلی که می دانند پلیس ایستاده ، کمربند ایمنی را می بندند . یعنی: کشک !!
چون پلیس ما ، خود مسؤلیتش را صوری انجام می دهد . و این اصل فراموش نشود که فرموده اند : « الناس علی دین ملوکهم »
از این نمونه ها متأسفانه بی شمار است و همه با هم و با زندگی و وقت همدیگر بازی می کنیم و هیچ مسؤلیتی در قبال اتفاقات بدوش نمی گیریم .
واقعا دیدن و تجزیه و تحلیل کردن این دست مشاهدات برایم دشوار و درد آور شده است و نمی دانم مهاجرت کنم تا از دور صدای دهل را خوش بشنوم و یا بمانم ولی چشمان خود را ببندم و فضای بیرون را الماس گونه ببینم و بگویم :
ان شاء الله گربه است.!!!
اصلا فکر نمی کردم که روزی برسد که ندانم برای احقاق حقوقم به چه کسی مراجعه کنم و از چه مرجعی یاری بگیرم .!!!
به امید آن روز
دکتر مرتضی بهشتی
